Pagina's

Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen

Wie doet je vuil?

Een heel belangrijk woord is 'vuil' in alle mogelijke betekenissen. Het wordt veel gebruikt en we kennen het allemaal maar wat is nu eigenlijk vuil? Volgens het woordenboek is het spul dat geen nuttige functie heeft en dat je niet in je buurt wilt hebben. Een eenvoudige betekenis maar het doet toch een paar zaken bloeien op de mestvaalt.

Het eerste punt is dat het geen nuttige functie heeft. Daar zijn veel dingen van te bedenken, wapens, banken, politieker. Maar dat zijn geen zaken die we niet in de buurt willen, al weet men niet goed waarom dan wel. Er zijn zaken die we meer uit de buurt willen houden zoals politie, dokters en schoonmoeders. Ze hebben soms wel hun gebreken maar eigenlijk zijn ze dan weer ook wel wat nuttig vooral als ze er niet zijn. En dan hebben we zaken waar we niets aan hebben en die we ook niet willen zien.

Het meest duidelijke is natuurlijk de vuilkar. Al is de kar natuurlijk wel nuttig en gaat het om de inhoud we willen ze niet zien en in uitbreiding wilt toch niemand een man van de vuilkar zien. Vreemd genoeg meent men dat op te lossen met de kar uit het stadsbeeld te halen en te vervangen door op elk pleintje een collectie van afvalverzamelaars. Het lijkt tegenstrijdig, we willen het niet zien en gaan dan zoveel plaatsen dat we erover struikelen. Maar het wordt klaarder als we bedenken dat het vuil dan onder de grond zit. Het blijft dezelfde hoop, we besteden enkel een hoop aan materiaal, kosten en technisch personeel om de schuif te openen. En dat maakt het verschil, het blijft even vuil maar we zien het niet meer en alles is zonneschijn.

Wanneer deze besparing er gaat komen zal wel ergens gelijktijdig zijn als wanneer Oosterweel een bloeiend dorp wordt. Naast opengebroken staten voor koning auto en prins tram gaan we nu volop openliggende pleintjes zien voor afvalcontainers. Nieuwe witgekalkte graven nu niet voor de priesters maar voor het kalf zelf. En daar zit het grote pijnpunt, de rottigheid en waanzin van onze aanbidding en perversie gaan we niet meer horen of ruiken. Maar daarmee wordt het er niet zedelijker van.

Maar dat vuil is maar iets onbelangrijk, het grootste vuil is natuurlijk de mens zelf. Met dat systeem zijn we verlost van de overlastige vuilnisverzamelaar. Niet enkel de mensen die er hun werk in hebben maar ook de hele zwarte industrie die onze afval recycleert. Maar er is meer vuil.

De grootste groep die door de stad onderhouden wordt is natuurlijk politie. Men kan natuurlijk er enige bedenkelijke vuil termen voor gebruiken maar daar gaat het hier niet over. Ondanks hun minder mooie kantjes blijven het mensen met menselijke emoties, verlangens en natuurlijk seksuele noden. En dat moet men zeker niet onderschatten als je dergelijk werk doet kan je aan de drug of drank gaan geraken maar dat apprecieert men niet erg. Zelfmoord plegen is ook niet zo'n goed idee. Kortom zowat het enige dat echt soelaas biedt en niet volledig botst met het werk is het intiem menselijk contact.

Nu zijn er wel kwade lasteraars die politie verdenken van homoseksualiteit. Maar dat is zeker een kwaadaardige bewering. Uit heel nauwe bron zelfs gedocumenteerd door gerecht en belastingen is vernomen dat de smaak van politie geen onderscheid maakt. Zoals het een goede staatsdienaar betaamt zijn ze volkomen neutraal en kan het hen niet schelen wie of wat je bent als zij maar aan hun trekken komen. Er zijn natuurlijk uitzonderingen en eveneens neutraal die eunuch zijn maar dat is tegenwoordig niet meer zo gebruikelijk.

Er zijn wel een paar probleempjes hierbij over de niet zo wederzijdse instemming maar dat is zeker niet voor iedereen en een ander verhaal. Wat goed is goed en het is super goed als hun politie neutraal zo ver gaat om alle geslachten gelijke kansen te bieden op een beloning voor hun glimlach. Of dat juist bij niemand doet maar dat is ook geen probleem. Maar hier komt het vuil terug boven. Er zijn groepen die niet zo opgezet zijn met de voorkeur van politie en dat letterlijk vuiligheid vinden.

Stel je voor dat de grote beschermers van politie ze nu ineens nog minder dan de vuilkar vinden en dat gewoon om wat ze in hun of iemand anders zijn slaapkamer doen. En dan gaat het niet om politiemisbruik daar is niemand voor of beweert men zelfs dat het niet bestaat. Zich zat zuipen, drogeren of zelfs in de wc aan een elastiek hangen zou geen vuil zijn maar o wee ze doen het niet zoals de pastoor met zijn huishoudster. Sinds  eeuwen heeft geen vos nog zo hard gescheten tegen het heilige klokkenspel.

Het is geen spel waar men met bewondering naar kijkt. Zo smakelijk is dat zeker niet. Er zijn nu wel gekken die in een stad menen te moeten joggen of in een riool pootjebaden stoer menen te zijn. En qua seksuele gebruiken kan de mens ook wel wat. Maar zelfs de grootste smeerlap gaat toch niet zijn kop in het vuil steken. Maar daar wringt de grote zak, we willen het niet hebben zelfs als men politie zelf nog zou willen hebben en dat is geen probleem. Maar iets anders is het niet in de buurt willen hebben en dan moet men niet goed weten wat men wilt en zelfs zichzelf haten.

Voordat je nog iets vuil weggooit denk dan maar eens aan de mooie kanten ervan.

Hoe gelukkig ben jij?

Hoe gelukkig ben jij? Nee, lees het nog eens. Hoe gelukkig ben jij?

Het zou een eenvoudige vraag moeten zijn, een iets ingewikkelder antwoord maar dan vooral door de enormiteit van mogelijkheden. Want geef toe, je hebt toch enorm veel om daar over te vertellen zelfs al ben je terminaal ziek en stervend. Maar wat maakt die vraag dan zo moeilijk en wilt men volop een andere vraag beantwoorden? Lees de verkiezingspropaganda maar op na je bent ongelukkig over ambtenaren, je bent ongelukkig omdat je moet werken, je bent ongelukkig omdat er sommige niet werken, je bent ongelukkig omdat niet iedereen zoals jij spreekt, je bent ongelukkig omdat er een God is en ongelukkig omdat hij er niet is.  

Maar wat maakt ons dan wel zo ontevreden over alles wat maar denkbaar is. Die reclame lijkt anders toch niet zo ongelukkig, je hebt geld over, koopt een nieuwe 2de wagen, je wordt burgemeester, de helft van je buurt wilt met je naar bed en men wilt zelfs een wereld waar alles tussen 2 tegengestelden in staat. Maar wacht even is dat wel de realiteit? Wat daar beschreven wordt is een ontspoorde aanbidding van het kapitaal, een hebzucht en drang tot bezitten die elke redelijkheid overtreft. Een absurd gedrag dat ook nog eens aan elke grens en beperking voorbij gaat. 

En dan heb je de veel reëler situatie waarin we alle geboren zijn en veel mensen in blijven leven. Je bezit niets, bent voor vervoer van andere afhankelijk en men beveelt wel wat je moet doen en je mag blij zijn dat je in een bed mag slapen. En hoe vreemd dat ook klinkt met boodschappen die steeds iets anders zijn is men dan zonder twijfel heel gelukkig en weet men zich bemind. Maar er was nog een puntje in die reclame, hoe staat het daar dan mee? Iedereen gelijk of minstens al wat telt mooi in het midden? Als de rest zo ongeluk brengend is zou dat dan ook niet mis zijn?

Wat is die boodschap eigenlijk? Het is wel vreemd als men zo extreem over hebben bezig is. Het is vreemd zo schijnbaar verdraagzaam en mens minnend te zijn als men constant zelfs zijn eigen kind zou offeren om een knabbel extra. Maar het is dat ook niet. Om een neutraliteit, een nulpunt te bepalen moet men een referentie kader hebben. 

Even voor een neutraliteit van Luther en Calvijn Europa en zeker Vlaanderen en ANtwerpen een van de grootste gruwelen bracht was er een revolutie in de astronomie gekend als de copernicaanse revolutie. Het kern punt van deze revolutie was dat het neutrale punt een waan was en zelf zeker niet de aarde/wijzelf was. We draaien rond de zon en nog veel meer, vandaag kijkt daar niemand van op toen was het een heel wereldbeeld dat aan gruizelen ging. Maar zoals men toen al besefte als men die stelling aanvaard ligt er meer dan alleen een planetarium aan duigen. 

Weinig gekend is dat de eerste publicatie hiervan voorafging van een neutrale verklaring. Er werd duidelijk gesteld dat dit geen zekerheid was en enkel een hypothese was. En natuurlijk was het niet geloofwaardig want het steunde enkel op wiskunde. Zelden is iets meer revolutionair zo verkracht geweest door neutraliteit en judas verraad. Ja, verraad. Want deze woorden werden er bijgevoegd zonder onderscheid door een lutherse theoloog en zeker niet door Couperus. En het maakte van iets dat de wereld zou veranderen een neutraal schrijven en bedenksel. De wetenschap is er niet door gestopt geworden. 

Maar wat niet heeft plaatsgevonden is dat men dat idee van neutraal punt buiten het materiële heeft verlaten. Tot en met vandaag verkoopt men het idee dat er een punt bestaat waar alles rond draait en dat moet ergens rond X zijn buik zijn. En dat brengt ons terug rond die reclame en waarom ze ons ongelukkig maakt. Het onderwerp ervan is steeds weer dat idee dat wij het centrum moeten zijn en alles daar vanaf hangt. Zelfs als we ons verplaatsen zijn wij het middelpunt, wij zijn het centrale bestuur dat alles laat draaien en tot zich aantrekt. En dan is het natuurlijk ook logisch dat met de norm die wij zijn alles zich daar naar richt. En dat maakt ons ongelukkig. Want niet alleen zijn we dat niet en kan men dat nooit zijn maar is schept het ook een behoefte die geen bevrediging kan bieden en vooral veel haat en negativiteit voortbrengt want er draait iets rond een ander.

Het Coupernicus model zonder lutherse en ander ideologen is dat een heel universum zowel elk op zich een ongekendheid aan pracht bevat maar ook een geluk uitstraalt naar alles wat zich in de buurt bevindt. En dat kan minder lijken als men de onbestaande grootsheid van alles sturen vergelijkt. Maar het is meer want het is een veelvoud ervan waar elke mens meer word dan voorheen iedereen. En dan is het niet vermenigvuldigen maar machtsverheffing en meer dat er gebeurt. En dit zorgt voor een hoeveelheid geluk die in het oude systeem ongekend was. 

Waarom blijven we dan zo hangen aan dat verstokte centrale beeld? Voelen we ons er goed? Nee, dat is het duidelijk niet. Maar als we dat verlaten gaat men schrik van ons krijgen en dat wilt niemand mee maken. Als we het bangelijke idee van een niet gestuurde en onvoorspelbare weg, vrij en zelf geïndoctrineerd door liefde aanvaarden wordt het nog enger dan onze dromen. We zouden zelfs als goden kunnen worden en wie zou dat nu willen. Een kalf-god of een zak zilverlingen dat zou nog gaan maar zelf over leven, dood en geluk gaan nee dat is niet te leven, of ...

zou het toch eenvoudig gelukkig zijn kunnen zijn?


De dans van de bange hond

Het verhaal is te treurig om te vertellen en te zingen.
Het gaat dan ook om heel onbetamelijke dingen
Er zwerfde eens een hond tussen oude stenen
het arme beestje had steeds honger en zweren

Het dier had al zo veel slagen gekregen welzeker twee
het vond wel steeds zijn bord gevuld tot zijn tevree
Het droomde van niet meer dan zijn hondehok
Gevuld met teven en geen katten voor zijn blok.

Zoals het de beste vriend betaamt stond hij klaar
Klaar niet voor gelik maar met stijf haar
Hij dacht niet aan een been te kwijlen 
of heel zalig elders te verwijlen

Hij dacht niet aan de verre duinen of zegening
maar hij zette zich schrap voor de vernieuwing
De roep klonk al van in de oudheid en zo groot
maar was nog nooit door een hond gehoord 

Hij dacht enkel hoe groot zijn kracht droeg.
Hij verachte de katten, mussen en kroeg. 
Hij was de vernieuwing, de reddende hond
leefde zo vol vrees dat het droop in zijn kont

Maar dan kwam de grote boze duivel storen
deze booswicht was met geen blaf te bekoren
Een baksteen volstond niet voor zijn hart
en zijn woorden klonken toch zo hard

Er was geen respect voor het blaffen en banden. 
geen bang gevoel voor de klauwen en witte tanden.
Men kroop niet weg voor de meute gieren
en begon niet te beven voor het tieren.

Men kon er niet lang om klagen en treuren
het verhaal moest nu eenmaal zo gebeuren
Het hondje is pijnlijk de pijp uit gegaan.
het mocht zelfs niet naar de hemel gaan

Het was zo bang van de duivel en zijn ras
maar die bandiet heeft er voor gepast
Het hondje is overleden van angst en ellende
Het werd toch zo belaagd door de bende

En toen het ten grave werd gedragen
danste men tot het einde der dagen
want de wereld was er beter op geworden
zonder al zijn gegooi met borden.

Kinderen konden weer buiten spelen
en men hoorde ze wel wenen
Maar dat was maar voor de schijn
Om zich voor te doen als dat zwijn

Want er was geen hond meer
En niemand kreeg er een zweer
omdat men danste op de fluit
want het honds-verhaal was uit


Legaliseer dat wat heilig is

Dat men met religieus slachten een legaal probleem heeft zou duidelijk moeten zijn maar is dat klaarblijkelijk niet. Nu is het een speelbal van racisme, mensenhaat en helemaal belachelijk zogenaamd menselijke empathie.

Het punt is dat het onverdoofd relgieus slachten rond de Belgische wetgeving geen discussie zou mogen zijn. Jagen is bvb veel gruwelijker, pijnlijker en getuigt gewoonweg van sadisme. De cijfers zullen daar geen 72% tot 88% tegen zijn maar toch een meerderheid halen. Een meerderheid die compleet verdwijnt als men naar vertegenwoordiging/partijen gaat kijken. Een effect dat bij religieus slachten ook bestaat zelfs ondanks het populaire racisme. Want wat men eigenlijk wilt is een verbod op slachten door moslims niet door andere religies maar dat is zeker niet mogelijk.

Waar het probleem zit is dat de Belgische wetgeving in principe geen uitzondering op religieus gedrag of ook niet op kapitaal grond toelaat. De wet is de wet voor iedereen hoort men wel eens beweren als het om wanpraktijken gaat. Maar de wet is blijkbaar de wet niet voor iedereen als het om gruwel gaat. 

Het is een universele constante van de zogenaamde woord-religies (judaïsme, christendom, islam ) dat het slachten van een kind een heilig gebruik, het Abrahams offer, is. Christendom gaat daarin zelfs het verst het is daar goddelijk. Voortgaand op de traditie van het slachten moet men dit dus volkomen legaliseren. Een slecht folklore gebruik kan niet maar geen enkele wetgever kan zich toch tegen de godheid richten. Ze doen dat ook niet, de godin der jacht krijgt zo bvb alle eer die haar toekomt. Een godin die officieel enkel wat zatte studenten verder in eere houden. Zodoende kan het slachten volkomen voor iedereen gelijk zijn dat is maar het afkooksel van de ware aanbidding. 

Het offeren van een kind is datgene wat men moet legaliseren, niet zo zeer voor gelijkheid der mensen maar gelijkheid der goden. Diana en Artemis krijgen voldoening van hun aanbidders die er niet zijn maar de enige God die nog wel zijn aanbidding heeft wordt hier dan gediscrimineerd en belachelijk gemaakt en dat is toch compleet ongehoord en zelf heiligschennis. En dit is niet 1 godsdienst maar de gelijkheid van de 3 voorname godsdienst-groepen in Europa en verre omstreken. Zelfs de goden van het Hindoeisme zouden nog kunnen meedoen, enkel Boeddha doet wat moeilijk maar dat is dan ook geen God.

En vergis je niet ware gelovige, ja ware gelovige want je gelooft meer in een godheid dan je beseft, die offers worden al volop gebracht. Ook hier in België sterven kinderen tot eer en glorie van eender welke God zelfs diegene die we niet eens meer kennen. Een zaak die men stil gedoogd want racisme en mensenhaat dat kan nu nog maar een godheid verstoren doet geen enkel zinnig mens. Laten we dan toch stoppen om dit hypocriet te negeren en in onze wet steken dat kinderoffers, op religieuze gronden anders is het geen offer, toegestaan zijn. En zo men moeite heeft met dat religieuze maakt er dan gewoonweg van dat kinderen doden op grond van overtuiging zonder beperking toegestaan is. Men moet bewust weten wat men doet maar verder is het dan heilig en wettelijk. En dan kan geen enkele religie nog nood hebben aan religieus slachten. En nog belangrijker dan halen we zelfs nog meer ongerijmdheden uit onze wet, het kind kan dan echt dienen waar het voor gemaakt is onze wellust en bloeddorst.

Het klinkt hard en doet pijn aan onze oren, maar we hebben geen ideologie of godsdienst van enig belang die dit zou tegenhouden. We moeten hen natuurlijk geen pijn doen en hen ook niet in angst laten leven. De fout die onze keizerin bv maakte, mensen laten doden in oorlog is een grootsheid maar ze bang de oorlog in sturen is fout. Maar die fout kan men mee in de wettelijke omschrijving voorkomen, doden mag enkel angst en terreur is uit den boze. Verdoofd en misleid het slachtoffer zodat het in vrede gaat. En als we zo universeel vrede kennen waarom zouden we dan een wet van oorlog dat laten tegen houden?

De heilige haag, de angst der vossen.

Het is na eeuwen stilte nu blijkbaar weer tijd voor de Hagenpreken. Voor wie niet vertrouwd is met deze geschiedenis, het is de grootste en meest ingrijpend omverwerping van gezag en orde die Vlaanderen, zelfs de Wereld, ooit gekend heeft. Er bestaan geen grote verhalen over. Zelfs de veldslagen er rond hebben wel jaren geduurd maar verteld men heel weinig over. Een Guldensporenslag was maar een bagatel tegen dit gebeuren en daar vullen we rekken mee. Wat was er dan zo eigenaardig aan die haag?

Het was schijnbaar toch niet zo bijzonder. Het was open voordat men nog maar wist wat vrijheid was. Het was niet gericht op winsten van grote kapitalen al bewoog het dokwerker tot bankier. Het was het ontwaken van een mens die zonder eigenbelang de grote waarheid wilde verkondigen. Het was zoveel honderd jaar terug maar het klinkt toch zo vandaag. En zeker geen moskee of kerk maar van veel minder belang. Om een grote heilige boom zou men nog een kleine revolutie verwachten maar tegen een haag pist zelfs een groene activist.

Een voornaam punt was zeker dat het om in slaap te vallen was. De brandstapels flakkerde wel aan de horizon. Burgemeesters kregen niet enkel gevangenis straf ze werden zelfs onthoofd en verbrand. Maar men kan niet anders dan in slaap gevallen zijn als men naar die preken ging luisteren. Het druggebruik schoot toen ook door het dak. Men zal het zeker gesnoven en geslikt hebben, de haven van Antwerpen werd toen voor het eerst de draaischijf van een internationale drugshandel. Maar die tonnen aan verdovingsgoederen vielen in het niets tegenover de meest efficiënte drug, de mens en zijn dwaasheid. Niets is zo verdovend en drogerend dan een prediker die een paar uur verteld wat God maar vooral de Duivel zo graag wilt.

Een ander punt zeker niet onbelangrijk punt was dat het in het Vlaams gebeurde. Zelfs de grote Guldensporenslag werd gevoerd in de grote Franse taal. Ook vandaag bestrijden we terrorisme en vechten we voor open kennis in Engels en zelfs nog in het Latijn. Dat onbeschaafde Vlaams is toch zeker niet geschikt voor zulke grote heiligheid. Tot men aan de haag stond te pissen en aan de andere kant hoorde verhalen over een timmerman, dronkaards en hoeren. Het was zeker des duivels, onvervalste terreur en complete waanzin. In het Latijn of Spaans had dat nog te verdragen geweest maar in het boer en dokwerker Vlaams de grote hoge wetten belachelijk maken dat is compleet niet te verdragen. Stel je voor, men zou het haag-pissen nog strafbaar met de hel maken waar de gas boetes nog genadig voor zijn.

Zoals het Vlaams gedierte onder het inzicht van de Vos goed weten is het vooral haas, ram en geit die de grote schuldigen zijn van het falen van de vos zoals hij het zelf toen en nu verklaarde.
God kan de pot op!' zei Reynaert
Ik zweer u op mijn rode baard:
om het even wat ik nog probeer
of doe: het lukt mij toch nooit meer
 Ik heb ferm genoeg van al die schrik!

Men heeft het lang miskend maar de grote benadeelde in de Vos Reynaert is de vos zelf. Deze noeste hardwerkende gezinsvader heeft met niets anders te maken dan schrik. Hij doet zoveel moeite om Latijn, Frans en Engels te spreken. Hij doe zoveel moeite om de kat aan klokken te laten hangen , de beer krijgt honing en edele leeuw alle schatten van de aarde, enz. En is men hem dankbaar? Nee hij word gewoonweg geterroriseerd door angst, letterlijk:
U krijgt ook nog het privilegie
Reynaert en heel zijn familie
ongestraft te molesteren,
waar u ze ook kunt traceren.
De ram en geit genieten nog van enige vrede in hun bejaging maar, de haas kan zijn kop te rust leggen maar de arme vos kent enkel angst.

En dit brengt ons terug tot die haag. Ertegen pissen is dus al heiligschennis maar dat was nu ook nog de enige plek waar die Vos zich veilig angstig kon voelen. Omringd door kevers, vogels en hazen kon hij daar rustig zijn kinderen te eten geven. En nu zoals de vos vloekte gaan ze daar preken over draken en cherubs en die ondankbare en vervloekte leeuw. Men zou er zelfs kunnen vertellen, aan Antwerps volk begot, dat men niet bescheiden maar nederig moet zijn of was het omgekeerd. Aan de haag gaan luisteren in de schaduw van een kathedraal zo groot als de toren van Babel.  Alle grote talen van de wereld die vossen kunnen spreken kunnen klinken in die kathedraal. En dan gaat die Antwerpenaar met grote nood in het Vlaams luisteren naar verhaaltjes van nederigheid. En dat in de tuin van onze lieve vos, het arme beest moet er roos van uitgeslagen zijn.

Dit is natuurlijk een oud verhaal, er zijn geen hagen rond Antwerpen meer. En die vos kon wel terug zijn vrede vinden. Maar vandaag ziet men nog steeds hetzelfde, die arme vos helpt de koning, slooft zich uit voor adel en geld maar krijgt enkel ondank en angst terug. Hij zet zich zo in om het Antwerps water zuiver te houden. Bier wordt verboden, drugs wordt opgespoord en zelfs de urine wordt vervolgd. En voor die noeste arbeid krijgt onze arme Vos enkel ondank en haat terug. En alsof dat niet pijnlijk genoeg was zijn er weer die hagenpredikers die gaan zeggen dat zelfs tegen de haag pissen strafbaar met de hel is. Kom nu, kan men nu nog meer de heilige vos belachelijk maken? Zulke misdaad, nee zeg maar terreur, moet dan ook bestreden worden in elke edele taal ter wereld, Engels, Frans, Latijn enz Stop die Vlaamse terreur want die arme vos gaat nog sterven van de angst en heeft zo nood aan wat pis over zijn kasteel.

Wat die predikers juist vertelde weet men niet meer. Wat hun opvolgers vorig jaar vertelde zijn zelfs hun toehoorders al vergeten. Het ging over pis en dat je dat zelfs niet tegen de haag mag doen, of zoiets. En zulke waanzin moet de vossen vandaag meer angst dan ooit aanjagen en zeker terecht. Want dat bedreigt pas serieus de orde en zorgvuldigheid van de samenleving. Stel je maar voor met barstende blaas nog liever sterven dan die haag te ontheiligen. Die haag trekt het zich niet aan maar stel je maar voor dat je aan die haag staat of nog erger erin woont. 

Zulk radicaal zelfs de meest fundamentele dierlijke behoefte afwijzen doet heel ons economisch en politiek denken op zijn grondvesten daveren. Ketters, terroristen, heksen, hoeren, belastinginners en ander gespuis ontkennen met een vuur dat zelfs de Duivel bang maakt dat ze willen pissen op het kasteel en dat kan toch niet. We moeten pissen anders is er geen riooltaks meer te heffen en geen investering op daken meer nodig. En vergis je niet dat is de Vlaamse zaak en nooit iets anders geweest en dus laten we nu maar verder in het Engels, Latijn of Arabisch bidden... Maar laat God nooit een woord Vlaams horen want dan gaat de wereld absoluut zeker vergaan in pis. Gun die arme vos dan toch minstens een tas en schoenen zodat hij op pelgrimstocht kan om ons te behoeden. En vergeet het niet, hij staat erop dat je op zijn kasteel pist. Vergeet God en mens en luister naar de brave vos want anders stort onze economie en macht heerlijkheid in.


De vos vlucht naar Necrofilie

Dit is feitelijk een wetenschap die bestaat uit ontvluchten, gezien de onmogelijkheid of de weigering om te spreken van seks zelf, het zich voornamelijk bezighouden met afwijkingen, perversie  uitzonderlijke eigenaardigheden, pathologische reducties , en morbide verergeringen. Beweren de waarheid te spreken, het opwekken der angst van mensen ... Onwillekeurig naïef in het beste geval, vaker opzettelijk leugenachtige, in medeplichtigheid met wat het aan de kaak stelt, hooghartig en koket, somde men een hele pornografie op van het morbide, die kenmerkend is voor de samenleving die een einde verwacht.
Michel Foucault (1976)

Men hoort de laatste dagen veel over wetenschap of wat daar voor moet doorgaan. Het is geen uniek of nieuw gebeuren maar de hogepriesterlijke wijze regeert weer en is tegelijkertijd niet altijd zo wijs. De logica is natuurlijk eenvoudig en verleidelijk, de priester is zo wijs en moet dus gekroond worden. Socrates bracht dit idee naar voor in zijn Utopia, waar hij de macht bij de filosofen legde want zij weten wat rechtvaardigheid is. Probleem is wel dat Utopia niet bestaat maar vooral dat filosofen of geleerden niet altijd dat zijn en eerder priester-geleerden zijn. Het verschil is wat Foucault hierboven beschreef. Men heeft iets wat zeker op wetenschap lijkt maar in werkelijkheid een reeks is van menselijke lusten, perversie en misleiding. Dus alles behalve dat wat een staat zou moeten besturen.

Over welke perversie gaat het nu? Men heeft bvb een fascinatie voor necrofilie, gewone seks is immers onbespreekbaar en ongewenst maar de lust en onderdrukking doet de grote wijze kwijlen. Pedofilie is ook een geliefkoosd beoefenen van seksuele macht. En zo vind men nog wel meer afwijkingen. En om deze gestoordheid toe te dekken vlucht men in de criminalisering van de gewone liefde. De klassieke overspelige dochter en zeker de prostituee die moet gestenigd worden. Maar dit kan men niet pervers genoeg beoordelen om aan de vluchtigheid te voldoen. 

Het meest geliefde in deze context is dan wel de homoseksueel. Men kan wel iets vinden dat men kan veroordelen al is het de eigen wellust. Vooral kan men dan meer op angst steunen, want welk meisje zou de grote heer nu verkrachten maar die struise homo die is gevaarlijker dan een heel leger aan gevangenen bijeen. Of op zijn minst die gevangenen, o zo vervaarlijk, zijn allemaal homoseksueel. O wat zijn we nu toch bang. 

Deze angst draait veel rond zichzelf. Veel homo angst is gebaseerd op een gedeeltelijke of zelfs gehele zucht naar homoseksualiteit. Juist uit perversie gaat men liefde tussen mensen pervers noemen en de eigen smeerlapperij negeren. Zo kon men horen dat een politieker homoseksualiteit gelijkstelde aan racisme. Zijn houding naar racisme is zeker zoals bij velen dubbelzinnig. Enerzijds weet men goed dat het verkeerd is, pervers van politiek en toch wilt men het nalopen. Dezelfde houding heeft men dan naar homoseksualiteit. 

Het probleem is wel dat van iemand houden wel zwaar anders is dan iemand haten. Maar als men de moraliteit van haat en liefde bijster is en enkel perversiteit en vluchten kent dan is er geen verschil. Beiden is onzekerheid, angst voor het onbekende en vooral kan men altijd haat vinden. Men ontvlucht dan zowel liefde als een besef van goed en slecht. En wat er overblijft is een perverse leegheid van menselijkheid en dat is wat haat is. 

Deze angst is ook verbonden met de Vlaamse cultuur. Al bij de wortels van Vlaanderen, nog in de Middeleeuwen, was deze vos gekend. Een dubbelzinnig houding waar men een schijn van waardigheid en gehoorzaamheid ophoudt maar die werkelijk belust is op perversie die zijn weerga niet kent. Men speelt graag met mensen hun genitaliën maar de vos wilt ze gewoonweg afrukken en zijn liefde betuigen aan de dode kippen. Een schijn van heiliger dan eender wie gecombineerd maar gewoonweg zelfs de doden verneuken. Concience weet al aan dezelfde vos de eeuwen van Vlaamse onderdrukking. Geen buitenlandse macht was ertoe in staat als de vos zelf niet de doden had geneukt. 

Haat en liefde zijn immers niet gelijkwaardig, haat is een ontbreken van liefde geen te cultiveren andere kant van liefde. Perversie en haat zijn beide een ontkenning en negatieve vorm van mens zijn, er is geen grens aan omdat het juist niets is. De doden kunnen van niemand houden maar zijn de perfecte haters en perfect voor elk misbruik. Als stoornis omschrijft men dit als necrofilie, maar als gemeenschap kan men er evengoed aan lijden en dan noemt men het decadentie, defaitisme en populisme. Zaken die allemaal hetzelfde zeggen, of beter gezegd allemaal het niets beschrijven.

Het is moeilijk om voor iets op te komen. Het is moeilijk om van iets te houden. Het is moeilijk om iets te bouwen. Zaken die duidelijk zijn. Maar hoe kan nu het niets zijn een samenleving dienen en die een mooi iets maken? Het is onmogelijk en absurd en enkel denkbaar vanuit perversie en afgunst voor wat mooi en edel is.

Spreken is moeilijk, maar ik moet

Speaking is difficult, but i need. 

Met deze woorden begint een toespraak die geen grote retoriek bevatte. Die geen grote volksmassa's zal begeesteren en die verdwijnt tussen de vele geweld-talen. Maar het is een boodschap die gelijkgesteld kan worden met vele andere grote toespraken. Wat maakt die woorden van Gabrielle Giffords op 30 januari dan zo bijzonder?

Het is zeker pakkend op een slachtoffer van onze waanzin eens te horen maar dat gebeurt nog al eens. Waar het om draait is dat het spreken moeilijk is en toch moet, hoe waanzinnig is het als men tot zulke dwang is gezakt? Ja, waanzinnig, als men met moeite kan spreken en dan nog moet vertellen dat men enige moed moet vinden om iets te durven zeggen...

De specifieke toespraak ging over geweld en wapengebruik. Maar we leven in een tijd waar tegelijkertijd de communicatiemogelijkheden revolutionair exploderen en men steeds meer moeite heeft om echt te spreken. Een situatie waar we in Vlaanderen reeds lang mee vertrouwd zijn. Door de Vlaamse ligging, de Vlaamse middelen en tal van inspanningen van mensen die hier woonden vormde en vormen we nog altijd een brandpunt van intermenselijke communicatie. Schilderkunst, boekdrukkunst, kaarten tot zelfs moderne informatica wortelen zwaar in Vlaamse bodem. Een land meer bevoorrecht dan een Amerikaanse senatrice Maar dan was er de schutter....

Er zijn helaas van die mensen die een andere vorm van communicatie voorstaan. Waar de mens over liefde wilt fluisteren kwijlen zij over perversie. Waar de mens wilt omhelzen willen zij ineen slaan. Waar de mens samen wilt opbouwen staan hun bulldozers klaar. En als men als mens wilt spreken dan grijpt men uiteindelijk naar het geweld en oogmerk te doden. Het is moeilijk te spreken dan maar men moet...

Er bestaat in Vlaanderen een bedrijvigheid die hoge torens bouwde die zagen over weide velden. Maar in die velden kon men niet de vogels horen fluiten en het kind mocht er niet roepen. Want dat zou de grote heer verstoren die alle mogelijke talen van Latijn over Spaans en Frans tot Duits sprak. Maar die tijd is toch al even voorbij. Of toch niet, waarom mag een kind dan nog vermoord worden? Waarom kan er niemand spreken als men een meisje in elkaar klopt en waarom wilt men zeker niet dat er gesproken wordt. En nog altijd is die Vlaamse taal ongeschikt voor de grote heren en wordt zelfs OCMW geld misbruikt om in Vlaanderen een vreemde taal standaard te maken. En vergis je zeker niet, nog minder dan vroeger zijn het vreemde marsmannetjes die het deden, de kern van dit gebeuren is zo Vlaams als maar kan maar het is zo moeilijk om Vlaams te spreken.

Het gaat niet om de klanken of de lettertjes die vergaan toch. Maar het spreken waar het om gaat is dat er al veel te veel kinderen zijn gestorven. Kinderen sterven letterlijk aan de diverse zegeningen van deze waanzin. Kinderen sterven als mens als ze weer eens misbruikt worden door mensen die beweren in het Vlaams te strijden voor vrede en volk maar wel van alles wel de grootste vijand zijn. Zij hebben niet de torens gebouwd maar eisen ze wel op om wie spreekt ervan te gooien. Ze hebben niet de velden geploegd maar graven er wel putten om er in te begraven. En vooral eisen ze het recht op elk geweld want het praten zou toch niet mogen, zwijgen moet men..

Het is moeilijk te spreken maar men moet want er zijn teveel kinderen gestorven om te blijven zwijgen. En hoe waanzinnig is het als men met zoveel meer en zoveel beter niet de moed vind om te spreken. Het spreken is moeilijk, maar ik moet...

Wij zijn de veen soldaten

Waarheen onze ogen blikken:
Veen en heide ligt er alom.
't Vogellied kan geen verkwikken;
d'eiken staan verdord en krom.
.. Wij zijn de veensoldaten
.. en spitten godverlaten
.. in 't veen,

Veen en heide is het niet en spitten doen we ook niet meer. Maar daar gaat het niet echt om de pracht van rondom is geen probleem.
De vogels zijn stil en de eiken krom onder het gewicht der tijd is zelf ook niet zwaar.
Maar we spitten wel nog opnieuw godverlaten in het veen.
Maar wij mogen toch niet klagen;
eeuwig kan 't geen winter zijn.
Eenmaal zeggen wij, na dagen:
'Vaderland, gij zijt weer mijn"
.. Dan spitten de soldaten!
.. niet meer godverlaten
.. in 't veen.
Hebben we nu iets tegen winter of zijn we echt gebrand op soldaten en vaderlanderigheid?
Nee nog altijd niet.

Maar ooit zullen we weer kunnen zeggen dat dit land aan de bewoners ervan behoord. Het is een ondenkbaar iets in de Flaamse angststaat. We moeten immers toch beven voor ons eigen kinderen en zelfs onze ouderen zijn toch zulke bedreiging. Franse bussen kraken, Italiaanse treinen steunen, de Hongaren roepen de Spanjaarden hoeveel de Verenigde Staten van ons moeten krijgen. Allemaal mooie landen maar ze hebben geen veen en geen heide. Dat veen en heide is ook niet van Vlamingen dat is hun al lang ontnomen, ze mogen er enkel zwaar in spitten.

En terwijl de koude winter-wind om onze oren waait is er niets meer dan te wachten tot de winter voorbij gaat en er terug een land is waar men niet voor elke vlok van angst zijn zweet zou moeten verschijten. Het lijkt soms een hopeloze zaak, is er enige hoop in sneeuw en wind? Is er soms enige hoop tegen mensenhaat, tegen armoede, tegen verdrukking, angst enz?

Die is er! Want er wordt vrede, menselijkheid, liefde en zo meer gewild. En dan is de grote angst met al zijn wapens, geschreeuw en gedreig gewoonweg lachwekkend. Men kan boeken schrijven over grote helden, kranten vol over de grote oplichters maar over het simpele verlangen naar wat mooi en mens is kan men eigenlijk kort  zijn. Veen en heide zien we en we spitten en de rest is hoop meer is er niet..

Maar wij willen blijven hopen;
elke winter vindt zijn eind.
Eenmaal zwaait de poort hier open
en de tirannie verdwijnt. 
.. Dan spitten de soldaten!
.. niet meer godverlaten
.. in 't veen.

Zijn gaskamers niet slechter?


Gaskamers zijn slecht daar is geen twijfel over. Moord, slachtpartijen en zo meer zijn dat ook. Nogmaals daar is geen discussie over. Het is het nul zijn van de mensheid punt maar geen andere lijn. Maar waarom moet dit nu zo benadrukt worden? Juist om dat we zaken meer en minder nul of minder slecht vinden dan anderen. De kwestie gaat er dan niet over of iets beter zou zijn maar om de waanzinnige nul die nuller is dan de andere nul van slechtheid.

Er is hier een denken over beter zijn mogelijk. Is het niet meer menselijk om de slachtoffers rustig te laten inslapen dan een vuil en smerig gedoe met kogels en stroppen? Is er niet enige menselijkheid en liefde als men een brood geeft in de kelder waar men foltert en verkracht. Spaart men niet duizenden door honderden.... Deze goedheid wordt veelvuldig door slachtoffers gewaardeerd en lost zelf vele zware feiten op. Maar of ze al veel bijdraagt aan de mensheid is een andere kwestie. Het essentiële kwaad veranderd er niet mee het wordt alleen gekker. Neem dan de bankier maar dat is onvervalste liefde voor geld. Of de kerkgeleerde met zijn aanbidding van rechte stokken. Dat is ook niet zo heerlijk maar er is enige eerlijkheid.   

Maar nu over onze gas en elektriciteit en niet dat om te verwarmen maar om mensen koud te maken. Is het gebruik van deze middelen nu minder of meer slechter dan een metalen kogel? Na menige oorlog waar dit gebruikt werd is heeft men plechtig verklaard dat zulke producten het menselijke intellect eren en niet dienen gebruikt te worden om te doden. Het is vrij goedgelovig om op eer van het menselijk intellect te vertrouwen. Het zijn juist de priesters van intellect die de grootst mogelijke waanzin hebben uitgedacht en mogelijk gemaakt hebben. Een veel betere reden is dat deze gruwelen doden de schijn van mooier en menselijker geven. Een grote schijn want ze zijn dat niet en voegen nog pijn en gekronkel er aan toe. Maar het oogt mooier of is onzichtbaar. 

We vinden dus ondans de gruwelijkheid een gaskamer minder slecht dan een schietpartij. Voor 1 kogel begonnen we een oorlog, maar voor honderden gaskapsules en duizenfen watts aan stroom en stoom en vooral masaal wat menselijk lijden worden we niet wakker en gebruiken het in de 21e eeuw nog altijd in onze straten. Het is minder slecht want de straat kent dan geen bloedvlekken. Dat zijn de feiten van ons bestaan maar voelen we dat ook zo? Of is er iets grondig mis waardoor we willen zwijgen over de nulste nul?

Toen vrouwen nog spraken

Lang geleden toen de vrouwen nog spraken, was er een heel andere wereld. Toen waren mannen nog niet zo bang van grote wolven, grote kapitalen en grote regens; Zeker er was al wel eens een oorlog, milieu werd toe zeker niet minder verwoest. Maar het was ook de tijd van de grote perversie.

Er klonken toen zeker heel wat mooiere klanken maar er was ook zeker meer vuiligheid. Een oppervlakkige toeschouwer zou kunnen denken dat door de sprekende wezens meer vuil werd gemaakt. Maar het gebeurde wel juist omgekeerd door de pijn van het vuil werd het zwijgen verbroken en werd de mens aangespoord om meer gelijk en menselijk te zijn.

Maar in die menselijkheid had men niet zo universeel een eensgezinde liefde. Het was wel mooi maar niet voor iedereen en zeker niet voor de mindere mens die het toch niet verdiende. De vraag is dus zeker hoe kwam men dan op dat onzinnige idee om vrouwen te laten spreken. De verklaring valt terug op een ander fenomeen namelijk dat vrouwen toen een machtspositie hadden verkregen. Over de oorsprong ervan floreren diverse theorieën. De overwinnaars van de oorlog en vooral zegeningen van de oorlogsindustrie is zeker een heel oude. Maar dan zit men wel met een hele generatie verschil. Een andere en zeker ook belangrijke verwijst naar een seksuele bevrijding maar ook daar protesteert de tijd. Ze zullen hun belang hebben gekend maar er was meer.

Als men als een goede navorser van geschiedenis in het vuil van die periode ging graven, zou men zeker ook iets anders vinden. De eerste vaststelling is dat men dan over de eerste en zelfs enige periode in de geschiedenis sprak waar oorlog grotendeels beëindigd was. Er waren nog wel enkele boosdoeners maar globaal gesproken waren er geen partijen meer over om op te jagen en te bestrijden. De muren waren gevallen, de gordijnen gescheurd en de nieuwe bedreigingen moesten nog wakker worden. Het tweede punt was dat de seksuele bevrijding ook afgelopen was. Men had geen last meer van moeder wordende vrouwen maar hun eigen voordeel was uitgeblust zeer tot goedvinden van de mannelijke bezitter. In de al vermelde vuiligheid ontbrak elke oorlog scherf  maar werd dit ruimschoots gecompenseerd door tranen en bloed van andere wellusten.

In deze tijd konden de vrouwen dus zonder bezwaar praten want er was geen hoogstaande rede nodig over de kunst van oorlog voeren. Maar zeker nog belangrijker hun praten die ook geen afbreuk aan de lusten die men als mannelijke jager toch moet  bevredigen. Oorlog is daar een dankbare bron voor maar ook in vredigere situaties kan men hieraan voldoen. Het was hier wel essentieel voor dat het nuttige voorwerp alias vrouw sprekend meewerkte.

Ogenschijnlijk lijkt het een onmogelijke zaak maar het is praktisch heel eenvoudig. Laat het nuttige voorwerp heel lustig spreken maar zorgt dat het vooral door de welwillende hand der jager gevoed blijft. Men geeft hiermee aan een groep in schijn een vrijheid maar in werkelijkheid is ze nog meer afhankelijk en gehoorzaam dan anders. Men kan zodoende wel boze woorden tegen de jacht spreken maar als boontje op het jagersloon komt staat de stoofpot zacht te sudderen. De sprekende groep zal dan ook zonder verpinken de eigen lotgenoten de duivel aandoen en de edele jager volop in de watten blijven leggen.

Een praktisch voorbeeld had men in Antwerpen op het einde van de 20ste eeuw. In de laatste decennia van de 20ste eeuw had een 400 jaar oud jachtgebied het trieste hoogtepunt bereikt van ellende en misbruik. Diverse jonge mensen zijn een vergeten dood gestorven, nog meer leefde in een slavernij en dienden voor het gerief van honderden verteerders. De koning zag,sprak en werd vergeten. De vrouw zag het ook, sprak en werd niet vergeten. Mooi, zou men kunnen denken. Maar het trieste is dat het niet zo mooi was, wat er gesproken werd was geen aanklacht, veroordeling van misbruik en nog minder een verlenen van hulp aan diegene die gebruikt werden. Het was de verkondiging van hun vervolging, hun minimaliseren tot twintigste rang burgers en vooral veel haat als racisme en vergeten zedigheid.

Deze haat leidde tot een golf van achtervolging van juist de zuchtende vrouw. De werkelijke misdadigers werden hierbij vrij spel gelaten. Het probleem loste zich zodoende ook niet op enkel de vrouw leerde het spreken af.

Wie in deze onverkwikkelijke affaire zeker een rol speelde waren de twee steunpilaren voor een gunstige jacht. De winstgevende verkoper van heiligheid en heilige aanprijzer van het aardse dienen in twee schijnbaar heel verschillende tonelen dezelfde grootheid van de almacht van onderdrukking. De eene kan met goddelijke ernst de zwakheid, onspreekbaarheid en onreinheid van de vrouw hard maken. En de andere koopt daar het recht op met glitter en olie. Het lijkt onvoorstelbaar maar in een al gevorderde 21e eeuw is de heilige Drievuldigheid van onderdrukking, mensenhandel en geweld nog steeds de grote macht van aanzien. En is de vrouw meer dan ooit tot zwijgen gedoemd op straffe van veroordeling van opstandigheid, hoererij en verstoring  van de goede orde.

Men zou zich kunnen afvragen waar die vooruitgang van de mens gestopt is. Welke onzalige school is de schuldige aan het niet meer aanleren van spreken of dit zelfs af te leren. Of heeft man juist de scholen gesloten die de vrouw tot een hoger besef van gelijkheid te brengen. Een heel belangrijke factor is dat de scholing mee deel moest worden van het zedelijk bestel van jaagtechnieken; Een milieu waar geen degelijke vrouwelijkheid in kon floreren; Men verkocht letterlijk en figuurlijk het dochter recht voor een pan bonen die men zelf moest klaarmaken. Dit moest dienen om een belofte van een wildschotel te verkrijgen maar het wild was men zelf en dat werd niet beseft.

En de moeder bleef verder huilen om haar zonen en vergat de dochters.